Opgravingen kloosterkerkhof (publiceren? stop zetten?)
6 maart 2023
Vraag nummer: 66237
In onze gemeente bevind zich een kloosterkerkhof. Dit is geen gemeentelijke begraafplaats.
De provinciale overste heeft een verzoek gedaan om alle 356 stoffelijke overschotten op te laten graven en te laten cremeren. Voor alle graven is verlof tot opgraven verleend. Van 23 van deze graven is de grafrust van 10 jaar nog niet verstreken. Maar hiervoor is, gezien de omstandigheden ook verlof tot opgraven verleend.
Op dit moment vinden de opgravingen plaats.
Een nabestaande belde zojuist dat ze niet akkoord gaat met de opgraving en wil de werkzaamheden stop laten zetten. Volgens haar had dit ook gepubliceerd moeten worden.
Wat nu te doen? Volgens ons is het verlof tot opgraving van de gemeente voldoende.
Hopelijk kunt u deze vraag spoedig beantwoorden.
Antwoord:
Geachte mevrouw,
Of je verzoeken voor opgravingen en herbegraving of crematies ook moet publiceren of niet, is een beetje een grijs gebied. Er zijn geen harde regels, er zijn argumenten voor en tegen.
Als een kloosterbegraafplaats wordt opgeheven, wat vermoed ik de situatie is, dan ligt het voor de hand om alle overledenen tegelijk op te graven.
De termijn van grafrust telt ook minder zwaar als de bestemming van een overledene wordt gewijzigd van begraven in cremeren.
Ik verwijs kortheidshalve naar vraag nummer 66174 'Verzoeken opgravingen publiceren?' van 21 februari 2023 in de subrubriek 'Opgraven en herbegraven of cremeren'.
U kunt de nabestaande berichten dat als zij de opgraving stop wil zetten, zij een voorlopige voorziening kan vragen bij de sector bestuursrecht van de rechtbank.
In de tussentijd kan de opgraving doorgang vinden. Het klooster mag gebruik maken van de vergunning tot het moment dat de rechter beslist dat dat (tijdelijk) niet meer mag.
Ik vermoed overigens dat een voorlopige voorziening weinig kans van slagen zal hebben. Het is bezwaarlijk om een enkel graf te laten liggen als de rest van de begraafplaats wordt ontruimd. De kloosterorde mag waarschijnlijk gezien worden als gelijkwaardig aan familie of nabestaande, die met de opgraving instemde. Een bloedverwant heeft geen vetorecht.
Met vriendelijke groet,
mr W.G.H.M. van der Putten
