Van wie is het graf (1)


6 januari 2017

Vraag nummer: 48882

Goede dag heer van der Putten,

Mijn vader heeft destijds (1980) een eigen graf gekocht en het onderhoud afgekocht. Ik heb overigens nooit een contract o.i.d. gezien. Zijn (tweede) vrouw ligt in dat graf en mijn vader eveneens. Hij is in 1988 overleden. Hij is na het overlijden weer getrouwd (derde vrouw). Met zijn overlijden heeft zijn derde vrouw de begrafenis geregeld omdat dat ook testamentair zo was vastgelegd. Mijn vader was op huwelijkse voorwaarden getrouwd op basis van een verdeling 1/3; 1/3; 1/3. Dus zijn derde vrouw, mijn broer en ik waren de erfgenamen. De verdeling heeft reeds lang geleden plaatsgevonden. Nu hoor ik via via dat zijn (derde) vrouw ernstig ziek is en mogelijk niet lang meer te leven heeft. Zij beschikt dus het contract / grafrechten van een particuliere begraafplaats. Overigens ben ik de enige die het graf netjes houd en regelmatig bezoek.
Ik heb in het verleden eens gevraagd aan de administratie van de begraafplaats of ik een kopie van de graf kon krijgen. Ik werd gewezen dat ik dat maar bij de rechtmatige eigenaar, mijn vaders derde vrouw dus, moest vragen. Gezien het feit dat er geen contact was heb ik dat niet gedaan. Het ligt nu, gekozen haar gezondheid, ook gevoelig maar ik wil wel weten waar ik als zoon aan toe ben.

Mijn vragen zijn:

a) zijn mijn broer en ik (mede) eigenaar van het graf omdat wij in het testament als erfgenamen zijn vermeld?
b) dient de administratie van de begraafplaats mij/ ons inzicht te geven van het contract / grafrechten? Wij weten overigens niet of er jaarlijks onderhoudskosten worden betaald en hoe gaat dat dan straks verder? Zijn mijn broer en ik dan wel goed genoeg de kosten te betalen?
c) kunnen mijn broer en ik bezwaar maken indien zij na haar overlijden in het graf van mijn vader begraven worden?

Mijn broer en ik hebben overigens al heel lang geen contact meer met mijn vader derde vrouw.

Antwoord:

Geachte heer of mevrouw,

a) Uw broer en u zijn als mede-erfgenamen geen mede-rechthebbenden van het graf. Een begraafplaatshouder accepteert altijd alleen maar een (1) rechthebbende. Meer dan een rechthebbende geeft op den duur bijna altijd problemen.
Een grafrecht kan niet zonder meer 'gewoon' vererven, omdat in de contracten en regels altijd een voorbehoud is gemaakt.
Overigens is de verdeling van de erfenis in 1/3 1/3 1/3 de gangbare standaardverdeling van een op huwelijkse voorwaarden gehuwde man of vrouw met 2 kinderen.

b). Ja, de begraafplaats dient u zeker inzage te geven in de verplichtingen rond het graf: wie is rechthebbende, tot wanneer lopen de rechten en wat zijn kosten of lasten als die rechthebbende komt te overlijden of afstand doet. U en uw broer zijn direct belanghebbende bij die informatie. Als de administratie weigert het te vertellen, kunt u een klacht bij het management of het bestuur indienen. Als bij een niet-gemeentelijke begraafplaats ook het bestuur weigert de informatie te geven, kunt u een klacht bij de Ombudsman Uitvaartwezen overwegen. Zie voor de procedure www.OmbudsmanUitvaartwezen.nl

c) Ik vermoed van niet. U kunt de begrafenis alleen tegenhouden als u rechthebbende van het graf bent. Maar niet als de 3e vrouw van uw vader de rechthebbende is. Hoewel ze dan dood is en strikt genomen zelf niet meer toestemming kan geven voor haar eigen begrafenis is het vaste regel dat een rechthebbende altijd in het 'eigen' graf kan worden bijgezet, als er ruimte is.
U kunt dat bij de rechtbank aanvechten, maar dan moet u wel een heel erg bijzonder reden hebben, zoals dat is gebleken dat die vrouw uw vader heeft vermoord en het dan onaanvaardbaar is dat dader en slachtoffer samen in een graf rusten. En dat moet dan ook nog spijkerhard bewezen kunnen worden. Maar overwegingen als 'Wij vinden het niet prettig' of 'Ik vind het een onaardige persoon' maken geen enkele kans.

In 1980 was een contract voor een graf nog geen wettelijke verplichting. Omdat het ontbreken van schriftelijke afspraken veel onduidelijke situaties tot gevolg had, is in juli 1991 in de Wet op de lijkbezorging de verplichting opgenomen om grafrechten schriftelijk te vestigen. Gemeenten deden dat in de regel altijd al. De overheid kan niet functioneren met mondelinge afspraken en regels. Maar bij veel kerkelijke begraafplaats kreeg men alleen een kwitantie of zelfs dat nog niet eens. Alle afspraken zaten dan in het hoofd van de koster of het bestuurslid of de kerkvoogd die de begraafplaats 'deed'. Als die er mee ophield, wist niemand meer iets. In 1991 is de regel ingevoerd dat alles op schrift moet staan.

Met vriendelijke groet,

mr W.G.H.M. van der Putten

Naschrift:
Deze vraag kreeg een jaar later een vervolg: vraag nummer 53759


TIP
Laat nabestaanden niet onnodig zoeken naar oude polissen. Registreer of u een uitvaartverzekering hebt op uitvaartverzekeringsregister.nl
Ook verstandig om in te vullen als u GEEN verzekering hebt.

TIP
Vergelijk snel en eenvoudig offertes van uitvaartondernemers via de site Uitvaartoffertes.nl

TIP
Bezoek ook eens de video-adviesrubriek: Infotheek - reportages - kijkersvragen - juridische vragen en antwoorden (klik hier).
Zoals: Wat mag in de kist mee begraven worden?

Stel een vraag:

Op dit moment is het stellen van nieuwe vragen tijdelijk niet mogelijk.