Vroeger begraafplicht van 28 weken?
14 augustus 2026
Vraag nummer: 72064
In de laatste kolom wat u schreef; voor de uitvaart geen grens van een bepaald aantal weken zwangerschap in de wet voor 1991. Dat is duidelijk.
Maar hoe zit het volgende nou, omdat ik ook hoor dat voor 1991 (jaren 80) er wel een uitvaart, begraafplicht was van 28 weken? Dit hoor ik van een verloskundige. En een begraafplaatsbeheerder vertelde dat het ziekenhuis onwettig gehandeld zou hebben. Alsof ik dit nog kan aanklagen. Is dat na 43 jaar niet verjaard?
Ook een verpleegkundige vertelde dat het wel om dat aantal weken van 28 gaat maar daarbij een bepaald gewicht moet hebben in die tijd.
Heeft u enig idee hoe dat zit met die 28 weken begraafplicht in die tijd?
Of hoort deze vraag bij persoons en familierecht? Maar waar precies dan.
Antwoord:
Geachte mevrouw,
U bedoelt waarschijnlijk vraag nr. 71822 'Lengte zwangerschap doodgeboren kind om aangifte te doen'.
Ik weet niet van wie u gehoord hebt of waar u gelezen hebt dat er voor 1991 wel een plicht was om een overleden kind na een zwangerschap van 28 weken te begraven of te cremeren. Volgens mij vergissen die mensen zich.
Ik heb nu nogmaals voor u de tekst van de Wet op de lijkbezorging die gold tot 1 juli 1991 nagekeken.
Ik schrijf even de betreffende wetsartikelen over:
Artikel 1a van de Wet op de lijkbezorging luidt sinds 1968: "Begraving van het lijk van een overledene of van een doodgeboren kind geschiedt in een gesloten kist op een begraafplaats, overeenkomstig deze wet aangelegd of volgens de overgangsbepalingen dezer wet toegelaten."
Artikel 1b van de Wet op de lijkbezorging luidt sinds 1968: "Verbranding van het lijk van een overledene of van een doodgeboren kind geschiedt in een crematorium".
Er staat geen aantal weken in deze artikelen. Ook niet elders in de wet. Dat betekent dat ouders bij vroeggeboortes konden kiezen.
Dat een begraafplaatsbeheerder u vertelde dat het ziekenhuis 43 jaar geleden onwettig gehandeld zou hebben, lijkt mij een ongefundeerde uitspraak. Men moet meer details kennen om dat te kunnen beoordelen.
Wat ik wel weet is dat veel ziekenhuizen in hun tuin veldjes hadden waar onvoldragen menselijke vruchten begraven werden. Dat is lange tijd een gangbare praktijk geweest. Maar ouders hadden ook altijd de vrijheid om een onvoldragen kind op een begraafplaats te begraven. Dat is nooit verboden geweest. Maar waarschijnlijk werd het door de omgeving vaak afgeraden. Om niet aan deze nare ervaring herinnerd te worden en ook om jonge ouders de financiële last te besparen. Dat men achteraf juist wel behoefte zou kunnen hebben aan een aanwijsbaar grafje, werd meestal niet bedacht.
28 weken zwangerschap stond niet in de wet en ook een bepaald gewicht stond niet in de wet, zoals u in de artikelen 1a en 1b kunt lezen. Maar ik kan me wel voorstellen dat, zoals die verpleegkundige vertelde, het gewicht van het kind een rol speelde om te kunnen beoordelen of het kind levensvatbaar zou zijn of niet. Maar een harde grens was er niet.
De wetgever heeft een handvat willen geven door in 1991 een zwangerschapsduur van 24 weken in de wet op te nemen. Maar ook die grens is niet bikkelhard, want wie houdt precies bij op welke dag een kind werd verwekt?
Wel of geen begraafplicht bij een bepaald aantal weken is een kwestie die in de Wet op de lijkbezorging wordt geregeld.
NIet in het personen- en familierecht; daar wordt de inschrijving in de burgerlijke stand geregeld.
Met vriendelijke groet,
mr W.G.H.M. van der Putten
